Τα 2+1 σημεία της στρατηγικής Μητσοτάκη για τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Ο Ελγιν δεν ήταν ο μόνος που το επιχείρησε, αλλά ο πρώτος που το κατόρθωσε, έγραφε ο Σάββας Κονταράτος στον τόμο «Ο Παρθενώνας» (Εκδόσεις Μέλισσα), κάνοντας μια ενδιαφέρουσα αναδρομή σε διάφορους Ευρωπαίους περιηγητές που δεν κατάφεραν να γίνουν άρπαγες στη θέση του άρπαγα.

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη

«Ο Nointel είχε γνωστοποιήσει στον Βασιλέα-Ηλιο πως τα γλυπτά του ναού της Αθήνας “θα άξιζαν να τοποθετηθούν στα σπουδαστήρια ή στις αίθουσες της Μεγαλειότητάς Του, όπου θα απολάμβαναν της προστασίας που ο μεγάλος αυτός μονάρχης παρέχει στις τέχνες και στις επιστήμες που τα παρήγαγαν”.

Ο Morosini είχε διατάξει να αφαιρεθούν από την πρόσοψη του ναού “το άγαλμα ενός Διός (πρόκειται για τον Ποσειδώνα) και τα ανάγλυφα δύο μεγαλοπρεπών ίππων”, που θα μπορούσαν “να προσθέσουν νέαν λάμψιν εις την Δημοκρατίαν”, αλλά η κατάρρευση της κορωνίδας τον ανάγκασε να διακόψει τις εργασίες.

Και ο Choiseul-Gouffier είχε παραγγείλει στον Fauvel να εκμεταλλευθεί κάθε ευκαιρία “να διαρπάξει από την Αθήνα και την περιοχή ό,τι μπορούσε να διαρπαγεί”. Ο ίδιος ο Ελγιν είχε αναγνωρίσει τον Γάλλο ως πρόδρομό του: «…Σεις μου ανοίξατε το δρόμο, που περισσότερο ευτυχείς περιστάσεις μου επέτρεψαν να συνεχίσω».

Αυτές τις «ευτυχείς περιστάσεις» τις γνωρίζουμε πολύ καλά εμείς, οι Αγγλοι και η διεθνής κοινότητα. Κάθε φορά λοιπόν που το αίτημα της επιστροφής/επανένωσης των Γλυπτών του Παρθενώνα επανέρχεται στο προσκήνιο, καλό είναι να τις θυμόμαστε και να τις θυμίζουμε.

Ο Ελγιν δωροδόκησε τους Οθωμανούς κατακτητές, πήρε πριόνια και ακρωτηρίασε το μνημείο. Ομως, τα ενδιαφέροντα 2+1 σημεία της στρατηγικής που ακολουθεί η κυβέρνηση «κρύβονται» στο σήμερα και συγκεκριμένα: 1ον, στην πρόσφατη απόφαση της Unesco με την οποία, για πρώτη φορά, γίνεται λόγος για υπόθεση με διακυβερνητικό χαρακτήρα και «επομένως, η υποχρέωση επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα εναπόκειται αποκλειστικά στην κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου», και 2ον στη μεταστροφή της βρετανικής κοινής γνώμης. Το τρίτο στοιχείο είναι αυτό που περιγράφει ο Ελληνας πρωθυπουργός ως μια «σχετικά απλή τεχνική διάσταση».

«Η επανένωση των Γλυπτών θα ήταν πολύ πιο εύκολη εάν η βρετανική κυβέρνηση αναιρούσε τους πολιτικούς περιορισμούς που “δένουν τα χέρια” του Βρετανικού Μουσείου, υπό τη μορφή του Βρετανικού Νόμου Περί Μουσείων του 1963», γράφει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο άρθρο του στην εφημερίδα «The Mail on Sunday», ζητώντας κάτι πολύ συγκεκριμένο: την τροποποίηση από τον Βρετανό πρωθυπουργό της σχετικής νομοθεσίας.

Παραφράζοντας αυτό με το οποίο ξεκινήσαμε, θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Μπόρις Τζόνσον δεν είναι ο μόνος πρωθυπουργός της Βρετανίας που ακούει το αίτημα για επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Θα μπορούσε, όμως, να γίνει ο πρώτος που θα το αποδεχθεί. Θα αδράξει τη στιγμή;

 

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

 

πηγή: Ελεύθερος Τύπος