Ο Θεός δεν παίζει ζάρια, κύριε Σερβετάλη

Διαβάζω όσα γράφονται για τον Α. Σερβετάλη. Αντιλαμβάνομαι πόσο δύσκολα είναι να καταλάβουμε με τη λογική, τους λόγους που έκαναν τον ηθοποιό να κλείσει το θέατρο, εγκαταλείποντας την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστούσε.

Οχι, ο Α. Σερβετάλης δεν είναι ο πιο κοινωνικά ευαίσθητος από όλους τους Ελληνες ηθοποιούς, ώστε να σκεφτούμε ότι οι εμβολιασμένοι ηθοποιοί είναι αδιάφοροι, ενώ οι νεκροί, από τον κορονοϊό, αριθμούν πλέον όσο μια μεγάλη ελληνική πόλη!

Οχι, ο κ. Σερβετάλης δεν είναι ο πιο δημοκρατικός από όλους τους άλλους ηθοποιούς επειδή αρνείται το διαχωρισμό: Θέλει οι εμβολιασμένοι να κάθονται πλάι στους ανεμβολίαστους για να απολαύσουν τον πρωταγωνιστικό του ρόλο, ενώ ο ίδιος μεταμορφώνεται, ανεπαισθήτως όλως, σε ρινόκερο…

Για να αντιληφθούμε τι συμβαίνει με τον κ. Σερβετάλη, πρέπει να ανατρέξουμε σε προηγούμενες δηλώσεις του: προτού αναλάβει να ερμηνεύσει το ρόλο του Αγίου Νεκταρίου και μετά. Πριν είχε δηλώσει ότι «είχε πιάσει πάτο». Με την ανάληψη του ρόλου του Αγίου Νεκταρίου δήλωσε ότι στράφηκε προς τον Θεό. Πράγματι, είναι ευεργετική αλλά και παραδειγματική η ομολογία πίστεως, την οποία -και πολλοί από μας- δεν διστάζουμε δημόσια να κάνουμε.

Το ζήτημα είναι ότι ο Α. Σερβετάλης ξεχνά ότι η πίστη προς τον Θεό προϋποθέτει αγάπη για τους άλλους. «Αγάπη δε μη έχω, ουδέν ειμί», διδάσκει ο Απόστολος Παύλος, στην πρώτη επιστολή του προς Κορινθίους. Αυτή την αγάπη, που αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της χριστιανικής πίστης, ενστερνίζεται ο Α. Σερβετάλης; Πέτρα είναι η καρδιά του, αφήνοντας ηθοποιούς, τεχνικούς, ταξιθέτριες και καθαρίστριες άνεργους τα Χριστούγεννα. Φαντασιώνεται ότι υπηρετεί το θέλημα του Θεού; Ας αναρωτηθεί.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, με την πνευματική καθοδήγηση του Οικουμενικού Πατριάρχη, αλλά και η Ελλαδική Εκκλησία με τον Προκαθήμενό της, δίνουν το πιο απτό παράδειγμα της πραγματικής αγάπης για το συνάνθρωπο: Καλούν τους πιστούς να εμβολιαστούν. Μπορούμε να κάνουμε συμφυρμό ανάμεσα στην πίστη και στον εμβολιασμό; Οσο κι αν φανεί παράδοξο, η πίστη και η επιστήμη βρίσκονται στην ίδια πλευρά: στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Επιστήμονες αφιερώθηκαν στον Θεό επειδή ήθελαν να εξερευνήσουν αυτά που πιστεύουν. Να βρουν όσο περισσότερη λογική στην ανεξήγητη ύπαρξή Του, πλησιάζοντάς Τον περισσότερο. Ο Αϊνστάιν είχε δηλώσει: «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια. Η επιστήμη χωρίς τη θρησκεία είναι κουτσή. Η θρησκεία χωρίς την επιστήμη είναι τυφλή».

Μην ψάχνουμε δημοκρατικές ευαισθησίες υπέρ των ανεμβολίαστων, όπως δήλωσε ο Α. Σερβετάλης. Ο Αγιος Νεκτάριος, τον οποίο ευλαβείται, έχει επισημάνει στις μελέτες του τον κίνδυνο που ελλοχεύει στη θρησκοληψία και στον ακραίο ευσεβισμό.

Ο Θεός που πιστεύουμε είναι η χωρίς όρια αγάπη. Ο Α. Σερβετάλης αγάπη δε μη έχει, ουδέν εστί…

πηγή άρθρου και φωτογραφίας: https://eleftherostypos.gr