Ο ΣΥΡΙΖΑ θα καθαρίσει…

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα καθαρίσει…Του Μανόλη Καψή

Προ ημερών ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Αθλητισμού. Στα ιδιωτικά σχολεία η Ημέρα “γιορτάστηκε” στις ώρες της γυμναστικής. Αν το θυμήθηκαν και αν το γνώριζαν οι γυμναστές. Στα περισσότερα δημόσια σχολεία όμως, η ημέρα ήταν ημέρα σχόλης και αγρανάπαυσης. Δεν έγιναν καθόλου μαθήματα και το εκπαιδευτικό 8ωρο αφιερώθηκε σε αγώνες στα γήπεδα. Άλλη μια ημέρα χαμένη. Όπως έγινε και την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Στα ιδιωτικά έγινε κανονικά μάθημα. Στα δημόσια, τους μοίρασαν τα βιβλία και μετά οι μαθητές επέστρεψαν στο σπίτι τους. Άλλη μια μέρα χαμένη.

Είναι  προφανές ότι υπάρχει πρόβλημα. Κάθε μέρα. Όχι μόνο στην Παγκόσμια Ημέρα Αθλητισμού. Το αναγνωρίζουν όλοι. Πλην της ΟΛΜΕ.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά. Αν στόχος της πολιτείας πρέπει να είναι η βελτίωση του δημόσιου σχολείου, έτσι ώστε και αυτοί οι μαθητές- που οι γονείς τους δεν έχουν τα μέσα να τα στείλουν σε ιδιωτικό σχολείο- να έχουν δικαίωμα σε μια καλή εκπαίδευση (ναι και σε μια καλή καριέρα αργότερα), το υπουργείο Παιδείας οφείλει να αξιολογεί τις σχολικές μονάδες. Και το έργο που παράγουν οι εκπαιδευτικοί. Αυτονόητο. Για όλους πλην της ΟΛΜΕ.

Πόσο μάλλον που ειδικά στην Ελλάδα, η δημόσια εκπαίδευση ήταν και είναι ο κατ΄εξοχήν μοχλός κοινωνικής κινητικότητας.

Στην Ευρώπη, όλες οι χώρες- για την ακρίβεια οι 26 από τις 32 του ΟΟΣΑ- υλοποιούν προγράμματα αξιολόγησης των σχολείων και των καθηγητών. Στην Ελλάδα, η διαδικασία συναντά την λυσσαλέα αντίδραση της ΟΛΜΕ (και του ΣΥΡΙΖΑ), που χαρακτηρίζει ακόμα και αυτή την demek αξιολόγηση- την “αυτοαξιολόγηση” της σχολικής μονάδας- αντιδραστική. Καθόλου δεν εκπλήσσει.

Είναι οι ίδιοι αρνητές συνδικαλιστές, που δεν ήθελαν τις κάμερες στα σχολεία- ώστε να γίνει εφικτή η τηλεκπαίδευση- είναι οι ίδιοι αρνητές συνδικαλιστές, που δεν ήθελαν την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τις εκλογές αντιπροσώπων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια. Ήθελαν συνωστισμό εν μέσω πανδημίας, ήθελαν πηγαδάκια, ουρές και μικροκομματικές μανούρες. Συνδικαλιστές με αλλεργία στις νέες τεχνολογίες.

Τα τελευταία χρόνια στους διεθνείς διαγωνισμούς για τις επιδόσεις των μαθητών- τους γνωστούς διαγωνισμούς PISA- οι Έλληνες μαθητές κατατάσσονται τελευταίοι ή σχεδόν τελευταίοι και στην κατανόηση κειμένου και στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες. Όλοι αναγνωρίζουν το πρόβλημα. Εκτός από την ΟΛΜΕ, που ζητά να αποσυρθούμε από την συμμετοχή σε αυτόν τον διαγωνισμό που είναι λέει: “κομμένος στα μέτρα του ΟΟΣΑ, υπηρετεί τις αρχές του και μας έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστός λόγω της γνωστής “εργαλειοθήκης” του, η οποία επιβάλλει πολιτικές άγριας λιτότητας και περικοπών”. Στον κόσμο τους. Στον κόσμο της ΟΛΜΕ.

Γιατί όμως διαφωνεί η ΟΛΜΕ με την αξιολόγηση; Όπως διαβάζουμε στο εξώδικο που έστειλε, διαφωνεί διότι “με τις ανωτέρω νομοθετικές και κανονιστικές ρυθμίσεις ανατρέπεται πλήρως το μέχρι πρότινος ισχύον σύστημα αξιολόγησης των σχολικών μονάδων και προγραμματισμού των δράσεών τους, ενώ για όλα τα ρυθμιζόμενα πλέον ζητήματα εκ των ανωτέρω νομοθετημάτων, προβλέπεται η συμμετοχή εξωτερικών προσώπων-φορέων, πλην του Συλλόγου Διδασκόντων, εξωτερική επέμβαση που λαμβάνει χώρα τόσο κατά τον συλλογικό προγραμματισμό του εκπαιδευτικού έργου, την επιλογή των τομέων λειτουργίας της σχολικής μονάδας, ως διοικητικής και ως εκπαιδευτικής δομής, στους οποίους θα εστιάσουν οι προγραμματιζόμενες δράσεις, όσο και κατά την διαδικασία της εσωτερικής (αυτό)αξιολόγησης και πολύ περισσότερο της εξωτερικής αξιολόγησης των σχολικών μονάδων και κατά την διαδικασία συντάξεως και αναρτήσεως των οικείων εκθέσεων.” Ως εκ των ανωτέρω και αλλά λόγια ν αγαπιόμαστε.

Κουβέντα για τους μαθητές, το πρόγραμμα σπουδών, την ποιότητα της εκπαίδευσης. Όλα έχουν να κάνουν με τις διαδικασίες και τον φόβο των συνδικαλιστών ότι μπορεί να ελεγχθούν και να βαθμολογηθούν. Να φανούν οι ελλείψεις και οι αδυναμίες τους. Λες και οι φορολογούμενοι πληρώνουν για τα σχολεία, όχι για να σπουδάζουν οι μαθητές, αλλά για να βολεύονται οι συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ.

Πολύ σωστά η Νίκη Κεραμέως προσέφυγε στα δικαστήρια κατά του μποϋκοτάζ που κάνουν οι συνδικαλιστές, εναντίον της αξιολόγησης. Γιατί η μάχη δεν είναι μόνο για την αξιολόγηση, που ούτως η άλλως είναι σημαντική. Είναι και για τη δημοκρατία και τη νομιμότητα. Γιατί άλλο πράγμα η διαμαρτυρία και άλλο η άρνηση να εφαρμόσεις το νόμο.

Υ.Γ. Ο Νίκος Φίλης, φίλος των συνδικαλιστών, έκανε μια δήλωση, ότι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση, θα σβήσει όλες τις συνέπειες που προκύπτουν από τις ενδεχόμενες κυρώσεις σε βάρος των εκπαιδευτικών- σαμποτέρ. Με άλλα λόγια, μπορείτε να μην εφαρμόσετε το νόμο. Όταν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ θα καθαρίσει. Και το ποινικό σας μητρώο.

Πηγή άρθρου και φωτογραφίας :

https://www.capital.gr/